Ben küçükken, çok korkardım bozacıdan..Hatırlayanınız var mıdır bilmem, mahalleden geçerken '' Boza Boooooooozz'' diye bağırırdı bozacılar.. O'nu lacivert pelerinli, uyumayan çocukları evlerinden alıp pelerininin içine saklayan bir canavar sanırdım. Çocukluk işte..Yıllar böyle geçip gitti.. Taa ki... Ta ki Yıllar sonra tüm cesaretimi toplayıp, tam evin önünden geçerken, pencereye koşup O'nu görene kadar..
Aslında yıllarca korktuğum o canavarın, kendi halinde munis bir amca olduğunu anlamamla hayallerimin ( kabuslarımın) yıkılması bir oldu.. Sevinmelimiydim yoksa benim için tam bir hayal kırıklığımıydı bilememiştim..
Hımm gevezeliğim tuttu yine :) Bunları neden anlatıyorum, hemen söyliyim hafta sonu Tarihi Vefa Boza Bozacısındaydım :)
Bu güzel mekana bakınca,'' hımmm demek çocukları kapattıkları kale burasıydı '' diye düşünmemle kendime gelip gülümsemem bir olmuştu ilk geldiğimde..
Bizimkiler bozaları alırken, hemen karşı kaldırımdaki lebleciye koştum.. Leblebilerimizi temin ettik.. Hafiften yağmurda başladı bir yandan.. Elimizde bozalarımız, yağan yağmurumuz ve biz :) pek mutluyduk pek.. Geçmişten bir tat ve geçmeyecek bir gelenekti bizim için boza..
Leblebiciden döndükten hemen sonra ;
Amatörce çektiğim bir kaç fotoğrafım var sizlere..
Pek bir faideliymiş efendim kendileri..
Bu şekerlerde lebleci dükkanın önünden, sahi ne severdik küçükken.. Gitmemiş bir yere oradaymış hep..
aaa bu arada unutmadan benim içinde leblebili bol tarçınlı bir boza içerseniz fotoğraflarınızı mailime beklerim :)
